Spowiedź
dla bardzo i mało zaawansowanych
Bóg cię kocha i nie jesteś w stanie Go przekonać, żeby kochał cię mniej. Oddał za ciebie swoje życie, abyś mógł w mocy Ducha Świętego odpowiedzieć na Jego Miłość. Człowiek spowiada się, bo dotknęła go przeogromna miłość. Jesteśmy kochani i my też pragniemy kochać.
posługujemy podczas każdej mszy świętej
7:00, 8:30, 10:00 (z udziałem dzieci), 11:30, 13:00, 18:00, 20:30 („ostatniej szansy”)
Eucharystia w dni powszednie:
7:00, 8:30, 18:00
Rachunek sumienia
Podczas swojej osobistej modlitwy zacznij najpierw od dziękczynienia. Co dobrego wydarzyło się od ostatniej spowiedzi. Gdy już to skończysz to skup się na swoich grzechach. Jeżeli to konieczne to możesz zapisać je na kartce.
(Mt 22,37.39)
Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem. Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego.
Żal za grzechy
Chodzi o uznanie swoich grzechów za złe. Nie znaczy to, że nie były przyjemne, albo że nie miały jakiegoś pozytywnego wpływu na twoje życie. Przez wiarę uznajemy, że uczynki te nie korespondowały z Bożym zaproszeniem.
(Ps 51,3)
Zmiłuj się nade mną, Boże, w swojej łaskawości, w ogromie swego miłosierdzia wymaż moją nieprawość!
Mocne postanowienie poprawy
Tu nie chodzi o gwarancję, że już się nie zgrzeszy, ale o zaangażowanie własnej woli w pracę nad swoim postępowaniem. Dobrze będzie zastanowić się, w jaki konkretny sposób możesz zerwać z twoimi grzechami.
(J8, 10-11)
Rzekł do niej Jezus: «I Ja ciebie nie potępiam. – Idź, a od tej chwili już nie grzesz!».
Szczera spowiedź
Rozpoczynamy spowiedź robiąc znak krzyża. Warto powiedzieć kiedy ostatni raz skorzystało się z tego sakramentu i czy wypełniło się pokutę. Potem należy wymienić grzechy. Odważnie nazywaj rzeczy po imieniu. Wymień wszystkie grzechy ciężkie dołączając też informację o ich ilości. Dla uwrażliwienia sumienia możesz też dopowiedzieć swoje grzechy lekkie.
(Łk 18, 13-14)
Celnik bił się w piersi i mówił: «Boże, miej litość dla mnie, grzesznika!» Ten odszedł do domu usprawiedliwiony.
Zadośćuczynienie
Nasze nawrócenie nie kończy się w konfesjonale. Ono zakłada również naprawę zła, które człowiek wyrządził.
(Łk 18, 13-14)
«Panie, oto połowę mego majątku daję ubogim, a jeśli kogo w czym skrzywdziłem, zwracam poczwórnie». Na to Jezus rzekł do niego: «Dziś zbawienie stało się udziałem tego domu, gdyż i on jest synem Abrahama. Albowiem Syn Człowieczy przyszedł szukać i zbawić to, co zginęło». (Łk 19, 8-10)